Sinds ik uit Prinsenbeek ben vertrokken was het lekker weer. Toen ik door Strijbeek reed zag ik een niet al te dure kapper, dus besloot om mijn haren te laten knippen voordat ik in Uden aankom.

IMG_1975 IMG_1967 IMG_1969 IMG_1979

Mijn zus Ans had laten weten dat ze samen met haar man Hans me op de camping in Bergeijk wilde bezoeken. Zo besloot ik om maar in 1 speer door te rijden. Echter mij zelf kennende doe ik alles op mijn dooie gemakje, en besloot om door Belgie te rijden. Belde mijn zus op dat we elkaar in Weelde op een terras zouden ontmoeten.

IMG_1919 IMG_1922 IMG_1929IMG_1988

Toen ze daar verschenen bleek ook dat onze Geert erbij was. Hij was op zijn racefiets al naar Bergeijk gereden, en Ans en Hans hadden hem daar opgehaald. We hebben samen bijzonder gezellig bij gebuurt en de oplader draaide op volle toeren. Maar ik moest verder en zij weer naar huis dus namen we afscheid van elkaar, en onze Geert wees me rechtsaf. Echter na zo’n paar km begon ik te twijfelen en vroeg uit voorzorg de weg maar. En ja hoor mijn gevoel was goed. De bijzonder aardige Belg, wat de Vlamingen allemaal wel zijn, legde me de weg heel duidelijk uit waar ik heen moest. Na ongeveer 20 km in totaal gereden te hebben kwam ik weer langs het terras waar we hebben gezeten!

IMG_2025 IMG_1947 IMG_1982

Toen de camping eigenaar Piet maar opgebeld dat het later zou worden. En nu wel snel verder maar 10 km voor de eindstreep stond de accu gevaarlijk in het rood, dus noodgedwongen stoppen maar weer!! Piet gelijk opgebeld dat het 01.00u. werd voor ik er was, dus hij wees me per telefoon een plek aan. Rond 02.00u. lekker slapen.

De volgende dag ontmoette ik Piet en Cristine en hebben even samen gepraat en vertelden me tegelijk dat het tentje niet op de goede plek stond. Heb hem dus, in de toen al behoorlijke hitte, verplaatst. Daarna maar besloten om op de camping in de schaduw te blijven.

IMG_1949IMG_2038

Ik had onder een leegstaande caravan 1 flesje en 2 blikjes fris neergelegd en wilde die even halen. Tussen die 2 op elkaar staande caravans kwam ik ten val en niet meer overeind! Het heeft in totaal anderhalf uur geduurd voordat ik overeind was in de extreme hitte en blootgesteld aan de brandende zon. Daarna maar weer veel gedronken en in de schaduw gezeten. Piet vertrouwde mijn toestand niet helemaal en hij wilde graag een huisarts inschakelen om zijn verantwoording als camping eigenaar te waarborgen en om zijn goede besluit te nemen. Na overleg hebben we besloten om tot de avond te wachten. Toen ik ging slapen kwam hij langs om te vragen of het goed met me ging en dat was ook zo. Echter hij besloot zelf thuis om zijn huisarts te bellen, maar die wilde niet komen. De ambulance gebeld, en weer 0 op recest!!

De volgende dag ging het al beter maar besloot toch om me rustig te houden en niet rond te gaan rijden. In de middag ging ik naar de schapen kijken en ja hoor, ik viel wéér neer. Heeft weer ruim een uur geduurd. Schijnbaar ben ik toch in de tent terecht gekomen waar Piet, die speciaal even naar huis gereden is, me gevonden heeft en riep: ‘Verdomme Joop je laat me schrikken, ik dacht dat je dood was!’ Kon nog zeggen: ‘Ben gevallen’. Daarna ben ik bewusteloos geraakt. Piet reageerde direct en belde de huisarts en ging meteen met ijs blokken koelen die hij in de vrieskist had. De huisarts kwam om 14.00u. aan en belde direct 112. De ambulance broeders hebben me eerst zoveel mogelijk schoon gemaakt, omdat ik van alles heb laten lopen en ontdaan van het vele zand in het gezicht en vooral de mond die volledig vol zat. De ambulance vertrok om 15.30u. naar het Máxima Ziekenhuis in Veldhoven. Piet is de Boeddha (engel) op mijn schouder geweest. Als hij niet speciaal naar huis gereden was om naar me te komen kijken, dan was Jopie er 2 uur later niet meer geweest!! Mijn koorts was 41,2 gr. toen in het ziekenhuis aankwam.  Piet, in mijn ogen heb je mijn leven gered, en ben je voor eeuwig dankbaar!!

19-109  96-khd-3 2009